De beroemdste briljant ter wereld (1)
Het verhaal van de Koh-I-Noor
De KOH-I-NOOR is de oudste der beroemdste diamanten op deze wereld. De geschiedenis van de KOH-I-NOOR gaat zo ver terug in de geschiedenis als meer dan 5000 jaar. De huidige naam van de diamant, KOH-I-NOOR, is Persisch en betekent ‘Berg des Lichts’. Dit verhaal vertelt de hoogtepunten uit de roemruchte en door bloed bezoedelde geschiedenis van de KOH-I-NOOR: lees en huiver!
Tot 1500
Al meer dan 5000 jaar geleden werd de diamant voor het allereerst gevonden en in een Sanskrit epos, het Mahabharata, genoemd. Vervolgens volgt een periode in de geschiedenis waarin de diamant niet genoemd wordt. Dit duurt ruim 4000 jaar, totdat de diamant zo’n 700 jaar geleden weer werd ontdekt op de oever van een Indische rivier, dichtbij de Ganges. Sommigen zeggen dat het de Godavari rivier was, anderen de Djoumna rivier. De diamant had toen een gewicht van 787 karaat.
Volgense de legende werd dichtbij de diamant een net geboren baby gevonden. Deze baby zou Prins Kama zijn, de zoon van Sourja (de Zonnegod) en een prinses. De diamant verdween in de drukte van het gevecht, maar een vrouw vond hem en heeft hem aangeboden aan de Shiva tempel. Daar versierde hij het voorhoofd van de god in plaats van het derde oog. Shiva kondigde het volgende aan: “Hij, die de diamant bezit, zal heersen over de wereld, maar zal met onheil te kampen hebben, omdat alleen een god of een vrouw hem ongestraft mag dragen.”
In 1304 was de diamant in het bezit van Sultan Ala-ad-Din, de Rajah van Malwa, maar hij had toen een andere naam.
Babur
In 1526 viel de Mogul-heerser Babur India binnen. Daar veroverde hij de sultanaten van Delhi. Als dank voor het niet plunderen van het land van zijn vijanden werd Babur de diamant geschonken door de familie van Sultan Ibrahim Lodi. Babur beschreef de diamant in zijn dag boek als vogt: “Hij is zo waardevol, dat men ermee de helft van de dagelijkse kosten van levensonderhoud van de hele wereld zou kunnen betalen.”
Babur Aurangzeb
Een van de nakomelingen van Babur, Aurangzeb, beschermde de diamant vol overgave en gaf hem door aan zijn erfgenamen. Mahamad, de kleinzoon van Aurangzeb, was echter niet zo’n angst inboezemend en groot heerser als zijn grootvader.
Nadir en Mahamad
De Persische generaal Nadir, die zichzelf Sjah noemde nadat hij naburige landen had veroverd, vertrok in 1739 naar India. Hij wilde de troon veroveren, die verzwakt was gedurende de heerschappij van Sultan Mahamad. De Sultan verloor het beslissende gevecht en moest zich overgeven aan de eisen van Nadir. Deze liet hem het leven, maar nam een geweldige buit ter compensatie. Verassend genoeg behoorden de juwelen waarin de diamant geplaatst was niet tot de buit.